Επεκτείνεται σε όλους τους υπαλλήλους του Δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα (ΝΠΔΔ, ΟΤΑ κλπ.) το επίδομα των 176 ευρώ (ειδική παροχή του Ν. 3016/2002) με απόφαση του Αρείου Πάγου. Ειδικότερα, το Β' Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τις υπ' αριθμόν (574-577/2009) αποφάσεις του απέρριψε αιτήσεις αναίρεσης του Δήμου Τρικάλων, Πολιτιστικού Οργανισμού και Οργανισμού Βρεφονηπιακών Σταθμών του ιδίου Δήμου και του Γενικού Νοσοκομείου Εδεσσας, που ζητούσαν να αναιρεθούν αποφάσεις Πολυμελών Πρωτοδικείων, ως Εφετείων, και είχαν δεχτεί αγωγές για την καταβολή του επιδόματος.
Τα δικαστήρια δέχτηκαν ότι οι εργαζόμενοι των παραπάνω φορέων είναι υπάλληλοι με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και η μη χορήγηση σε αυτούς του ειδικού επιδόματος των 176 ευρώ αποτελεί παραβίαση της αρχής της ισότητας των Ελλήνων και της ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας (άρθρα 4 και 22 του Συντάγματος).Τέλος, ο Αρειος Πάγος υποστηρίζει ότι με διάφορες υπουργικές αποφάσεις η αμοιβή αυτή είχε χορηγηθεί σε μεγάλο αριθμό υπαλλήλων που βρίσκονται σε διαφορετικές μεταξύ τους εργασιακές συνθήκες. Επομένως, η διαδοχική αυτή χορήγηση της παροχής σε πολλές κατηγορίες υπαλλήλων του δημοσίου, των ΟΤΑ και ΝΠΔΔ που αμείβονται κατά τις διατάξεις του μισθολογίου του προσωπικού της δημόσιας διοίκησης, αδιακρίτως φορέα, είδους και συνθηκών εργασίας κατέστησε την παροχή αυτή προσαύξηση του μισθού που θα πρέπει να λαμβάνουν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι.
Μετά και από τις δικαστικές αποφάσεις που αφορούν την διεκδίκηση της ειδικής παροχής των 176 ευρώ και στους εκπαιδευτικούς επιλύεται νομικά το ζήτημα και η πολιτεία οφείλει όχι μόνο να υλοποιήσει τις αποφάσεις των δικαστηρίων, αλλά να χορηγήσει την παροχή αυτή σε όλους.
Η 1132/2008 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης που βρίσκεται στην ίδια κατεύθυνση με την υπ. αριθμ. 574-577/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, που δικαιώνει 53 συναδέλφους της Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης:
α. κρίνουν τελεσίδικα ότι η μη καταβολή της ειδικής μηνιαίας παροχή των 176 ευρώ,που έχει γενικό χαρακτήρα προσαύξησης του μισθού, σε ορισμένες κατηγορίες Δημοσίων Υπαλλήλων, μεταξύ των οποίων και οι Εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις χορήγησής της, συνιστά άνιση αδικαιολόγητη μεταχείριση εις βάρος τους, που πρέπει να αποκατασταθεί με την καταβολή και σε αυτούς της ειδικής μηνιαίας παροχής από 1-1-2002, οπότε άρχισε η χορήγησή της στις άλλες πολυπληθείς κατηγορίες Δημοσίων Υπαλλήλων, και μάλιστα με το νόμιμο τόκο με βάση το εκάστοτε ισχύον επιτόκιο υπερημερίας,
β. απορρίπτει το επιχείρημα του Δημοσίου ότι νόμιμα δεν καταβλήθηκε στους εκπαιδευτικούς Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης η ένδικη παροχή, επειδή λαμβάνουν το επίδομα Εξωδιδακτικής Απασχόλησης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το επίδομα αυτό συναρτάται άμεσα προς το είδος και τις συνθήκες της παρεχόμενης εργασίας των εκπαιδευτικών, σε αντίθεση με την ειδική μηνιαία παροχή των 176 ευρώ, η οποία απονέμεται συλλήβδην σε όλους τους υπαλλήλους, χωρίς να γίνεται διάκριση σε χαμηλόμισθους και μη,
γ. απέρριψε τον ισχυρισμό του Δημοσίου ότι το δικαίωμα των υπαλλήλων να διεκδικήσουν αναδρομικά ποσά λόγω καθυστερούμενων αποδοχών ή άλλων απολαβών υπόκειται στη βραχυπρόθεσμη παραγραφή των δύο ετών, ως αντικείμενη τόσο στο άρθρο 4 παρ.1 του Συντάγματος, όσο και στο άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, δεδομένου ότι περιορίζει τα περιουσιακά δικαιώματα ειδικά των υπαλλήλων του Δημοσίου, χωρίς αυτό να δικαιολογείται, από λόγους δημόσιας ωφέλειας.
δ. επεδίκασε το αιτούμενο ποσό των 7.568 ευρώ για τον καθένα από τους ενάγοντες με το νόμιμο τόκο, με βάση το ισχύον επιτόκιο υπερημερίας κατά το χρόνο πληρωμής του και όχι με τόκο 6%, όπως το Δημόσιο ισχυρίσθηκε ότι ισχύει.
Ύστερα από τα παραπάνω, απαιτούμε την καταβολή της ειδικής μηνιαίας αποδοχής των 176 Ευρώ σε όλους τους εκπαιδευτικούς από 1.1.2002, με βάση και τις δικαστικές αποφάσεις, καθώς και την εφεξής χορήγηση του ποσού αυτού.
Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ έχει ήδη ζητήσει συνάντηση με την ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για την αντιμετώπιση αυτού του θέματος.
Ενόψει της έναρξης εθνικού διαλόγου για την Παιδεία και ιδιαίτερα για τον τρόπο πρόσβασης των μαθητών στη Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που συνδέεται καθοριστικά με το είδος, την φιλοσοφία και την λειτουργία των σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Γυμνάσιο/Λύκειο),
